)
یادداشت مهمان
به مناسبت نمازجمعه این هفته رهبر انقلاب
دمای تهران روز جمعه به طور محسوسی "گرم" خواهد شد!
بسم الله الرحمن الرحیم الحمد للَّه ربّ العالمین نحمده و نستعینه و نستغفره و نتوكّل علیه ....
صدایش می پیچد توی گوشم
برایم خیلی آشناست.
کسی هست این صدای گرم و دوست داشتنی را نشناسد؟ دوست و دشمن ندارد ، کسی هست بگوید که این صدا برایش ناآشناست؟
می روم به سالها قبل...
از بچگی نمازجمعه برایم با این صدا معنی پیدا می کرد . بچه که بودم از پدرم پرسیدم این کیه که داره حرف میزنه؟ گفت : آقاست ! گفتم آقای چی؟ گفت: آقا خامنه ای .
حتی صدا زدنش هم برایم فرق داشت ، یعنی نمی گفتیم آقا "ی" خامنه ای می گفتیم ، آقا خامنه ای .
این آقا بدون "ی" معانی زیادی داشت برایم ، هم معنی آقایی "خامنه ای" را می داد هم معنی راحتی و صمیمیت مردم با او .
چند باری نماز جمعه آمده بودم تقریبا می توانم بگویم پای صحبت همه خطیب های دوره ام نشسته ام اما هیچ کدامشان برایم آقا خامنه ای نشدند . کسی که وقتی "بسم الله" را می گفت تا خود "والسلام علیکم" اش دیگر چیزی را حس نمی کردیم ، نه سرما نه گرما نه آفتاب و نه سایه نه زمین سفتی که رویش نشسته بودیم .
آقا خامنه ای فرق دارد با دیگران ، این را انگار همه دور و بری هایم می فهمیدند ، انگار همه شهر می فهمیدند که بلند شده بودند آمده بودند به تماشای این تفاوتها و این فرق ها ، آنهم صبح جمعه که به خواب اش معروف است!
حتی کودکانی که تا یک دقیقه قبل از خطبه ها از سر و کول شیرهای آب دانشگاه بالا می رفتند هم می فهمیدند .
آقا خامنه ای با مردم ساده حرف می زند مثل امام روح الله ، مرید باید مثل مراد باشد و چه خوب مریدی است مراد ما .
مسائل عرفانی و الهی چقدر شیرین می شوند برای مردم این شهر وقتی رهبر از آنها می گوید.
چقدر ساده مسائل پیچیده منطقه ، فلسطین ، خاورمیانه و خاور دور ، جنوب و شمال ، شرق و غرب این دنیا را برای مردم ساده دلی که انقلاب کردند و انقلاب را نگه داشتند می گفت . یادم نمی آید یکبار کسی به بغل دستی اش "چی شد؟" گفته باشد.
مردم این شهری که به قدر ده کتاب قطور روزانه سخنان بی مایه از هر کس و نا کس می شوند تشنه اند ، تشنه حرف حساب ، حرف محکم ، حرف درست و اساسی و در عین حال با زبان خودمانی و برای رفع این تشنگی چه چشمه ای گواراتر از چشمه کلمات رهبر که سالی یکبار جاری می شود و تشنگی یکساله را بر طرف می کند؟
یادم هست بیست و نهم خرداد سال هشتاد و هشت
چه روز خوبی بود ، سبز خوشرنگ درختانی که نگاه می کردند امت خامنه ای را
و آفتابی که داشت ثابت می کرد که فردا تابستان است
و ماه رجب
و زیباتر از همه اینها صدای گرم رهبر .
روز خوبی بود اما خوشحال نبودیم چون رهبر خوشحال نبود این را می شد از صدایش فهمید ، مردم عاشق رهبرند و رهبر عاشق این مردم ، عاشق و معشوق حال هم را خوب می فهمند .
خوشحال نبودیم ، نگران بودیم ، دلشوره داشتیم چون می دیدیم که عده ای نزدیک است همه زیبایی هایمان را بگیرند
سبز خوشرنگمان را بگیرند ، آفتاب روشن امت "خامنه ای" را بگیرند ، ماه رجب را بگیرند .
می خواستند صدای رهبر "بگیرد" .
رهبر اما مثل کوه بود صدایش نگرفت ، دست و دلش نلرزید . قدرت های شرق و غرب عالم را خرد کرد ، زیر بار حرف زور نرفت ، مثل امام شد ، بوی جماران همه جا را پر کرد و نسل سوم انقلاب که ندیده بودند حضرت روح الله را ، فهمیدند که
"خامنه ای خمینی دیگر است"
وقتی داشتیم از آن نماز بر می گشتیم دیگر دلشوره نداشتیم ، دیگر نگران نبودیم ، آقا خامنه ای کار خودش را خوب بلد است...
رهبر کارش را بلد است .
یادم هست سال پیش را که برای میلیون ها فارسی زبان ، بیست دقیقه خطبه عربی خواند ، مردم دیگر خیلی با بینش شده اند ، هیچکس حوصله اش سر نرفت ، کسی اعتراض نکرد ، کسی هم بلند نشد
آن روز همه می فهمیدند که افق نگاه رهبر ما خیلی دورتر ها را رصد می کند و پیرو "امام" همه امت دیگر جهانی می بیند. نتیجه این جهانی دیدن را دیشب در دیدار جوانان انقلابی کشورهای دیگر دیدیم
حالا دوباره نوبت رهبر شده است که بیاید در همه مسائل مهم و راهبردی به سادگی سخن بگوید ، قدرتهای مادی را تحقیر کند ، تهلیل بگوید ، تکبیر بشنود ، تحلیل کند و تاثیر ببیند .
جمعه روز "خامنه ای" است ، روز امت "خامنه ای" است ، روز ایران است و این را همه دیگر می دانند
تهران این روزها سردترین روزهایش را می گذراند اما جمعه فرق می کند ، جمعه هوای اطراف دانشگاه حسابی گرم است ، باور نمی کنید؟ بنشینید به تماشای آقا خامنه ای و امتش .
.
.
.
زمان گفتن جمله پایین که برسد انتظار یکساله ما هم شروع می شوند ، کاش هر روز جمعه بود و هر روز هم تو می آمدی برای خطبه ها...
والسلام علیکم و رحمتة الله و برکاته
آرزو می کنیم امسال آخرین نمازمان پشت رهبر باشد ، تا سال دیگر همراه رهبر به "مولا" اقتدا کنیم.
************************
والبته
و یا شاید
...
